Category Archives: Postacie

Piotr Wysocki – BOHATER W CIENIU HISTORII

Reklamy

Życiorys – Stanisław Łucjan Thiel

W tym roku obchodzimy 96 rocznicę wybuchu zwycięskiego Powstania Wielkopolskiego. Powstanie, które trzeba przyznać dopiero po kilku latach ciągłego upominania się o swoją pamięć, w końcu nie jest już spychane na margines wydarzeń historycznych. Poza samym wydarzeniem, warto też przypominać wybitne postacie, które brały udział w tym zrywie. Do nich na pewno zalicza się wciąż mało znany Stanisław Łucjan Thiel.

Stanisław urodził się we Wrocławiu 20 października 1881 roku. W rodzinnym mieście uczęszczał do szkoły i zdał maturę, a od 1 kwietnia 1901 roku do 31 marca 1902 roku odbył jednorazową służbę wojskową w 6 pułku artylerii polnej. W 1905 roku przejął rodzinny majątek w Wielkopolskiej miejscowości Doruchów koło Ostrzeszowa. Zaraz po wybuchu I Wojny Światowej, powołany został do armii niemieckiej. Za udział w wojnie na terenie Francji i Rosji odznaczony został Krzyżem Żelaznym I i II klasy. W październiku 1918 roku otrzymał urlop i wrócił do Doruchowa.

Ostrzeszowska Rada Ludowa cztery dni po wybuchu Powstania Wielkopolskiego przejęła władzę w mieście i powiecie. Natomiast z dniem 1 stycznia 1919 roku wprowadziła Polską administrację mianując Stefana Rowińskiego na stanowisko Burmistrza. Sam Stanisław Łucjan Thiel dołączył do powstania 6 stycznia 1919 roku, jednocześnie objął dowództwo w swoim powiecie na życzenie Rady Ludowej. Powstańcy pod jego dowództwem ubezpieczali odcinek frontu południowego od Prosny i Wieruszowa-Podzamcza do Czarnegolasu. W nocy z 14 na 15 stycznia podległy mu 160 osobowy oddział rozbił placówki niemieckie w rejonie Kobylej Góry i Ligoty. Niemcy ponieśli duże straty w ludziach i sprzęcie. Trzy dni później ppor. Thiel dowodził w potyczce pod Korzeniem koło Kępna, gdzie poległo 9 powstańców. Następnego dnia jego odział odparł atak Niemców na linię Parzynów-Rogaszyce, a 29 stycznia w miejscowości Torzeniec. Odziały ppor. Thiela 6 lutego 1919 roku, jako III batalion weszły w skład 12 pułku strzelców Wielkopolskich.

Podczas wojny polsko-bolszewickiej dowodził 33. Brygadą Piechoty, pełnił też obowiązki dowódcy 17. Dywizji Piechoty. Za udział w walkach odznaczony został krzyżem Virtuti Militari 5 klasy, czterokrotnie otrzymał również Krzyż Walecznych. W 1922 roku na własną prośbę odszedł do rezerwy. Po odejściu z wojska Stanisław Łucjan Thiel zarządzał majątkiem w Doruchowie. Thiel brał również aktywny udział w życiu politycznym Stronnictwa Narodowego.

Po wybuchu II Wojny Światowej wraz z rodziną opuścił Doruchów i wyjechał na Podlasie. Wrócił w październiku i został aresztowany pod zarzutem ukrycia broni. Zwolniony został w 1940 roku, po czym dołączył do Narodowej Organizacji Wojskowej. W 1942 roku wszedł w skład Narodowych Sił Zbrojnych, obejmując dowództwo Inspektora Ziem Zachodnich pod pseudonimem „Przemysław” i koordynował działalność podległych okręgów: Poznań, Pomorze, Łódź, Śląsk i Częstochowa.

Stanisław Łucjan Thiel zmarł nagle 9 października 1943 roku pod wpływem szoku spowodowanego widokiem zmarłej w Otwocku dwa dni wcześniej na gruźlicę córki Katarzyny. Razem z córką pochowany na cmentarzu na Powązkach, a po latach starań jego syna Kazimierza ekshumowany i 18 listopada 1965 roku złożony w grobie rodzinnym w Doruchowie. Jego drugi syn Stanisław żołnierz AK, prawdopodobnie zmarł w obozie Radogoszcz, natomiast żona Maria zmarła w szpitalu więziennym w 1940 roku w Łodzi, a druga z córek Krystyna poległa, jako sanitariuszka podczas Powstania Warszawskiego.

Z całej rodziny wojnę przeżył jedynie najmłodszy wspomniany wyżej syn, Kazimierz, dziś wybitny specjalista inżynierii lądowej i wodnej, profesor w Instytucie Budownictwa Wodnego Polskiej Akademii Nauk.

MW LKS

THIEL DEWIZA

THIEL SZABLON